حقیقت مرگ
حقیقت انسان را روح مجرد او تشکیل میدهد و با مرگ، روح از بدن انسان جدا میگردد. وجود و حیات انسان در زندگی دنیوی مثل کودک در گهواره است. مکانی مانند دنیا و تکاندهندهای مانند زمان انسان را به حرکت در میآورد تا او به حد کمال جوهری خویش برسد، ولی هنگامی که به نهایت بلوغ رسید، ناچار باید خارج گردد و این خروج از بدن و مکان و زمان، همان مرگ میxadباشد.
قرآن کریم بر خلاف اندیشه کسانی که مرگ را فنا و نیستی میدانند، بر بقای انسان بعد از مرگ تأکید میکند و هرگز مرگ را نابودی تلقی نمیکند.
از نظر قرآن کریم حقیقت مرگ انتقال روح از عالم طبیعت به عالمxadهای دیگر و بازگشت انسان به سوی خدا میxadباشد.
قرآن از مرگ با تعابیر گوناگونی یاد کرده است:
1. چشیدن: «كُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ الْمَوْتِ ... ؛ هر کسی (به ناچار) مرگ را میxadچشد،...»(آلxadعمران - 185) اگر انسان به کلی نابود و فانی شود، دیگر چشیدن معنایی نخواهد داشت.
2. توّفی: این تعبیر در مورد مرگ در حدود دوازده بار به کار رفته است که به معنای دریافت کامل است و از آنجا که خدا دریافت کننده است، مرگ به معنای بازگشت به طرف خدا خواهد بود.
3. آیاتی که از مرگ به رجوع و سیر به سوی خداوند تعبیر کرده است: «إِلَى رَبِّكَ یَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ ؛در آن روز (روز مرگ) مسیر همه به سوى پروردگارت خواهد بود (از ملاقات برزخى، قیامت، حضور در محكمه، محاكمه تا بهشت یا جهنم)» (قیامت - 30) این آیات نیز گواه نابود نشدن انسان با مرگ میxadباشد.
4. تشبیه مرگ به خواب و به کار بردن توفی در مورد هر دو گواه بر این حقیقت است که همان طور که انسان زمانیxadکه میخوابد، نیست و نابود نمیشود؛ با مرگ نیز انسان از بین نمیرود.
از حضرت امام باقر(ع) سؤال شد : مرگ چیست؟
فرمود: مرگ ، همان خوابى است که هر شب به سراغتان مى آید ؛ با این تفاوت که مدتش طولانى است.
منبع : تبیان
برچسب:
نویسنده: آراد افشاری